posted on 14 Jan 2012 19:40 by avartar
มีหลายอย่างที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เหมือนสายลมที่อบอุ่นที่มาห่อหุ่มเรามนยามที่เราเหงา หรือสายลมที่หนาวเย็นที่มาทิ่มแทงเราในยามที่ เราโดดเดี่ยวเดียวดาย
ในช่วงปีเก่าตอนรับปีใหม่นั้นเป็นช่วงนึงที่สายลมเหล่านี้สัมผัสร่างกายเราเพราะเป็นช่วงนึงที่สายลมอันอบุ่นของความสัมพันธ์นั้นมาห่อหุ่มเราให้เราได้รับรู้ถึงความรู้สึกดีๆของสิ่งต่างๆที่มีอยู่รอบตัวเรา แต่ก่อนหน้านั้นเราอาจได้รับรู้ถึงสายลมที่หนาวเย็น
แต่ในความโดดเดี่ยวที่เราสัมผัสกับสายลมที่หนาวเย็นนั้นเรารับรู้ว่าเราจะอยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายเสมอ แต่ในเวลาเหล่า่นั้นเรา อาจไม่รู็ว่าสายลมที่เยือกเย็นทีเข้่า มาหาเรานั้นเป็นสายลมที่เข้ามาเตือนสติเราให้เราฟื้นขึ้นมาจากสิ่งที่ผิดหวังและให้เราก้าวเดินต่อไป
สายลมพัดผ่านตลอดเวลาอยู่ที่เรารับรู้ว่าสายลมเหล่านั้นเป็นอย่างไร
posted on 25 Jun 2011 22:50 by avartar
มีหลายคนที่ตั้งจุดเริ่มต้น กับระยะทางเอาไว้อย่างชัดเจนมาก ถึงขนาดที่ว่า จะก้าวเดินยางไง ดินกี่ก้าวใช้ระยะทางและเวลาเท่าไหร่ในการก้าวเดินไป ให้ถึงปลายทาง
ระหว่างจุดเริ่มต้น และ ปลายทางหลายคนมัก มองแต่ว่าปลายทางนั้นอยู่อีกไกล ขนาดไหนจนลืม ที่จะมองดูระหว่างทางว่าระหว่างทางที่เราเดินทางนั้นมีความสวยงามช่นไร และมีเสนห์ของมันขนาดไหน ชีวิตของเราก็เหมือนกัน มีจุดเริ่มต้นและ ปลายทางเสมอ เรามักจะให้ไปถึงปลายทางที่เราตั้งไว้อย่างรวดเร็ว แต่ สิ่งที่สวยงามนั้นมักมาจาก ระหว่างทางที่จะเป็นเหมือนหินลับมีดที่คอยลับเรา ให้คมอยู่เสมอ
นักเดินป่า เดินเข้าป่าเพื่อดูสิ่งต่างๆระหว่างทางมากกว่าเข้าไปดู ต้นไม้1ต้นแล้วออกมา
มีจุดเริ่ม มีจุดจบ แต่ระหว่างทางมิอาจหาจไปได้
posted on 19 Jun 2011 23:45 by avartar
แคร์ นั้น ไม่มีความหมายที่ลงตัว เพราะ ว่าไม่มีอะไรสามารถมาชี้วัดได้ว่าเราแคร์ คนๆหนึ่งมากน้องเพียงไหน และ มันมีความหมาย ที่ + หรือ - เราไม่สามารถหาอะไรมาวัดได้ แต่ที่แน่ๆในช่วงเวลาที่ผ่านมานั้นเราได้เรียนรู้ ความแคร จากเพื่อน และคนข้างตัวเราได้อย่าง ดี
มีเพื่อนคนหนึ่ง เธอเป็น ผู้หญิงที่น่ารัก และเป็นเพื่อน สนิทเรา ในช่วง 1 เดือนที่ผ่านมา เราประสบปัญหา ที่รุนแรงมากจน ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร เพื่อนคนนี้ได้เข้ามา หารเรา อย่างทุกครั้งในเมื่อเราต้องการโดยที่เราไม่ต้องเอ่ยปากขอร้อง แต่ในครั้งนี้ที่เธอเข้ามานั้นเธอเข้ามาหาเรา โดยการรับฟังและเตือนสติเรา เราสัมผัสได้ว่า(คิดเองเปล่าไม่รู้นะ) ในบางถ้อยคำที่เธอส่งผ่านมาให้เรา มันมีความกมาย มากกว่าการเตือนสติ และความห่วงใย มันมีอะไรหลายแย่างที่เราไม่สามารถ ประมาณค่าได้ และยิ่งสิ่งอขงที่เธอให้เรามานั้น มันเหมือนกับว่าเพื่อนคนนี้ แคร์เราขนาดไหน
ในช่วง 1เดือนที่ผ่านมานั้น เราได้มีปัญหากับ คนข้างกายเรา ที่ถึงขนาดว่า อาจมีการแยกจากกันไปได้ ในทันและเป็นช่วงที่เรามีปัญหาหลายแย่างเข้ามามากมายในชีวิต เกินกว่าที่เราจะจัดการได้ จนเราไม่รู้่าเราต้องจีดการอะไรก่อน จนกระทั่งได้รับmail จากคนข้างกายมาว่า "เราก้อไม่ได้อยากจะเลิกนะ แต่เราแค่คิดว่า ถ้าเกิดว่า เราต้องมาเยียวยาตัวเองเพียงลำพังแล้ว และเราต้องมาเสียใจเรื่องของโก้ด้วย ถ้าอย่างนั้นเราควรจะอยู่คนเดียวดีกว่ามั๊ย " มันเป็นประโยคที่ทำให้เราสงสัยว่า เขาแคร เราและเป็นห่วงเราบ้างไหม จนเราทำอะไรไม่ถูก และไม่รู้จะทำอย่างไร นอกจากค่อยๆๆแก้ปัญหาไปทีละเรื่อง ละเรื่อง และเราใจเย็น จน ได้คุยกับ เขา แต่สิ่งที่เราได้รับ มาจากนั้น มันกลับทำไห้เรารับรู้ว่า เขาแคร์และเป็นห่วงเรามากขนาดไหน จนเรา สามารถบอกได้ว่าเราไม่สามารถจะขาดคนๆนี้ไปได้
แคร์ มันอาจเป็นแค่ๆคำำหนึ่งสำหรับหลายๆคนที่เรา มักยกมาอ้างๆต่างๆๆ ในเวลาที่มีปัญหากัน แต่เราเคยได้รับรู้ถึงความหมายที่แท้จริงของมันบ้างไหม ในตัวผมยอมรับว่า มันเกือบจะสายไปแล้วที่จะเรียนรู้มัน แต่เมื่อเราได้เรียนรู้มันเรา อยากจะรักษามันไว้มากขนาดไหน ก็อยู่ที่ตัวเรา ตอนนี้เราแคร์ เพื่อน คนรอบข้าง ของเราบ้างไหม
"แคร์ ไม่ใช่แค่คำพูด แต่เป็นการกระทำที่มาจากใจ และเราจะได้ใจมาเอง "
